گله چرا ؟؟؟

نميدونم چرا بعضي ها هميشه از دنيا طلبکارن .ميشينن يه گوشه دست روي دست ميزارن بعد ميگن ديدي خدا با ما چيکار کرد ! ديدي خدا هم ما رو دوست نداره ! ديدي خدا ديگه به حرفام گوش نميده ! ديدي خدا هيچ وقت اونچيزي که ميخوام به من نميده !

من هيچ وقت به اين معتقد نيستم که ميگن طالع کسي با بدبختي نوشته شده .

خدا هيچ کسي رو بدبخت خلق نکرده . اگر گاهي احساس ميکني خوشبخت نيستي تقصير خودته . خودت نتونستي يا نخواستي که قشنگي ها رو ببيني . خودت نخواستي براي اونچيزي که باورش داري تلاش کني .

خودت نخواستي از اولش حقيقت ها رو به خودت بقبولوني .

يه خورده فکر کن .

ببين خدا بهت چي داده ؟

اينهمه نعمت .

خدا هستي رو براي ما آدم ها خلق کرده . اينهمه چيزايي که ميشه با هاش خوش بود .

چرا فقط خوشي رو در رسيدن به اوني که دوسش داري ميبيني ؟ نميگم که اين چيز کميه نه . اين هم يکي از اون چيزاي خيلي خيلي قشنگ اما همش نيست .

خيلي قشنگ که هميشه با کسي باشي که دوسش داري .

اما چه خوب ميشد همه ما بعضي چيزا رو زود به قضاوت نشينيم .

اونايي که هميشه معتقديد خدا هيچ وقت معجزه نميکنه ، شما معجزه خدا رو در چي ميبينيد ؟ اگر خدا من و تو رو به معشوقمون وصل کنه حله ؟

اگه خدا من و تو رو به اوني که دوسشون داريم برسونه اونوقت باور ميکنيد خدايي هست که خدايي کردن بلده ؟

نه . اين نيست !

تا حالا فکر کردي که وقتي داري براي چيزي تلاش ميکني چقدر حس خوبي داري ؟

تا حالا فکر کردي اون چيزي که از خدا ميخواي تا کجا نيازته ؟

خدا بندهاشو بهتر ميشناسه . بهتر ميدونه چي نيازشه .

شايد گاهي خدا بنده هاشو اينطوري امتحان کنه . شايد با اين امتحانات بنده هاش محکم تر بشن . آماده بشن براي يه امتحان سخت تر .

خدايي شده هيچ وقت به سختي ها فکر کني ؟ به همون نرسيدن ها ؟ به همون ناکام موندن ها ؟

ميتوني درک کني که همون سختي ها گاهي چقدر شيرين تر از رسيدن هاست ؟

تا حالا ديدي بعضي ها رو بعد ازدواج با عشقشون چه جوري بدبخت شدند ؟ فکر ميکني اگه اونا ميدونستند که بعد از رسيدن به کسي که زماني دينو ايمانشونو تموم زندگيشون بود ، زندگيشون انقدر بد ميشه ، باز هم از خدا ميخواستند که اونا رو بهم برسونه ؟

نميگم همه اينطورن نه . خيلي ها خوشبخت تر از اوني ميشن که فکر ميکردند . اما خيلي هم بعد از رسيدن ميفهمند که همه چيزو خوب نديدن يا ديدن ولي نخواستن باور کنند .

اونوقت باز هم خدايي خدارو فقط در اين ميديدند که اونو به معشوقشون برسونه ؟!

ما آدمها نميتونيم اونطرف سکه رو ببينيم .

ما آدمها صبرمون کمه ، همتمون کمه ، ايمانمون کمه .

اگه دوست داري فکر کني که خدا هيچ وقت معجزه نميکنه باشه فکر کن .

اما از خوت بپرس تو چه معجزه اي براي خودت کردي ؟

تو. با خودت چيکار کردي که حالا از خدا انتظار داري هر چيزي تو خواستي همونو بهت بده ؟

به خدا اگه من و تو براي خودمون بهترين چيز ها رو بخوايم امکان نداره خدا ما رو کمک نکنه .

من و تو شايد به کمترين چيز ها براي خودمون قانع بشيم اما خدا بهترين چيز ها رو برامون ميخواد .

چيزهايي که هميشه برامون موندني باشه .

اين بي انصافي که هميشه از خدا طلبکار باشيم . اين بي انصافيه که تا به چيزي که خواستيم نرسيديم بگيم:

 

« خدا هيچ وقت براي من و تو معجزه نميکنه »

 

 

درد دل

يه خورده حرف دارم . براي تو ، براي دل خودم و براي همه اونايي که يه عشق پاک توي قلبشون دارن .

نمي دونم به زندگي چه جور نگاه مي کني . اونو قشنگ ميبيني يا نه همش ميگي کاش زودتر تموم شه .

برات پيش اومده که گاهي از همه چيز خسته شي ؟ برات پيش اومده که ندوني چي ميخواي ؟ ندوني که اصلا چه جوري بايد بخواي ؟ يا اينکه ندوني اونچيزي که ميخواي خوبه درست يا نه !

گاهي از دنيا خسته ميشم . از زندگي از اينهمه آرزو هايي که شايد هيچ وقت بهشون نرسم .

گاهي انقدر نا اميد ميشم که آرزو ميکنم زودتر تموم شه .

گاهي انقدر خسته ميشم که هيچ کاري نمي کنم .

نه فکر ميکنم ، نه ميخندم ، نه گريه ميکنم و نه مينويسم .

اونوقت گاهي پا ميشم ميرم بيرون از خونه . بي هدف ، بي انگيزه و بي مقصد .

اونوقت وقتي دارم تمام دلتنگيهامو با قدم هاي محکم روي آسفالت خيابون تقسيم مي کنم ، فکر ميکنم .

وقتي آدم بي هدف راه ميره بهترين وقت براي فکر کردنه .

آخه من از خودم چي ميخوام ؟ از دنيا چي ميخوام ؟ از مردم چي ميخوام ؟

يه حساب سر انگشتي ميکنم ببينم توي اين دنيا من چقدر سهم دارم و به چقدر از سهمم رسيدم .

يه جسم سالم / فکر سالم / روح سالم / يه خونواده سالم / يه نون بخور و نمير / يه سقفي بالا سرم / يه شهري که توش از جنگ و کشتار خبري نيست / يه روزي که خورشيد هنوز نورشو به صورتم هديه ميکنه / يه آبي که هنوز تشنگي هامو برطرف ميکنه / يه کاغذ و قلم که ميتونم دلتنگيهامو بنويسم / يه قلبي که ميتونم با اون عاشق باشم يه لب سالم که ميتونم با اون هنوز اسم خدا رو به زبون بيارم ، اسم مادر ف اسم پدر ، اسم همه اونايي که دوسشون دارم / يه گوشي دارم که هنوز ميتونم با اون صداهاشونو بشنوم / باز چي ميخوام  ؟

اينا چيزاي کمي نيستند . اين همه چيز هست که ميشه با هاشون خوش زندگي کرد .

راستي اينو يادم رفت بگم  که از همه مهمتر:

يه عشق پاک توي دلم دارم ، يه دوست خوبي دارم که هميشه وجودشو توي دلم حس ميکنم .

اين بزرگترين سهم من از زندگيه .

فکر کنم اگه اين يه مورد آخر رو داشته باشم همه چيزو دارم .

حتي اگه شده فقط يادش مال من باشه .

خدا رو بابتش شکر مي کنم بابت همه چيزاي خوبي که داده .

« تاکسي نگه دار دربست ميرم خونه ! پياده روي براي امروز بسه ! »